Hayat bilinmezlikle bilinenin iç içe geçmesi olabilir.
Bilinmez burgunun en ortasında yeşil bir bakış açılır. 
Sessizce Sevgi sızar bazen içeri.
Bazen de Şüphe doldurur her boşluğunu sarmalın.
Sıkıntılar, Gülmeler, Sızlanmalar, Mutluluklar, Ağlamalar, Heyecanlar ardı ardına dizilirler kapıda.
Ne tuhaf bir sıradır ki bu hepsine şans tanır. Dünyada olmaz böyle sıra dedirtir insana. Herkese sıra gelmez yaşarken sanır insan ama işte bu sırada herkes bir pay bulur çıkarır kendine.
Benim sıram yeşil de sizinkini bilemiyorum.
Bilinmezin kapısı ne renktir, kimden gelir bu herkese göre değişir.
En bilinmez olan ama hep en sevilenden gelir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder